Program * Πρόγραμμα * Program
2021

Archiv 2001 - 2020

Program 2001 Program 2002 Program 2003 Program 2004 Program 2005 Program 2006 Program 2007 Program 2008 Program 2009 Program 2010 Program 2011 Program 2012 Program 2013 Program 2014 Program 2015 Program 2016 Program 2017 Program 2018 Program 2019 Program 2020


PROGRAM KLUBU PŘÁTEL ŘECKA, z. s. 2021
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ 2021

Akce Klubu přátel Řecka a ostatní akce s řeckou tematikou. Πολιτιστικές εκδηλώσεις με ελληνικό θέμα.
Čas konání bude upřesněn nejpozději měsíc předem. KPŘ si vyhrazuje právo na změny programu.
Klubovna a řecká knihovna KPŘ byly v roce 2019 uzavřeny, webové stránky KPŘ jsou nadále činné.

Zvolte kliknutím měsíc !

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Leden * Ιανουάριος * January

PROGRAM KLUBU PŘÁTEL ŘECKA, z. s.
Η Ελλάδα γιορτάζει 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. Γιορτάζουμε όλλοι μαζί.
●Novoroční přípitek a krájení pity 1821. Místo a čas novoročního přípitku členů KPŘ budou stanoveny podle epidemiologické situace.
Το πρωτοχρονιάτικο τσούγκρισμα των ποτηριών και κόψιμο πίτας 1821. Η ημερομηνία και η τοποθεσία του τσούγκρισματος των ποτηριών των μέλων της Λέσχης θα καθορίσουν κατά της επιδημιολογικής κατάστασης.
●Novoroční setkání. Návštěva antické sbírky Národního muzea v Praze, historická budova, Václavské náměstí 68, čas bude stanoven podle epidemiologické situace.
Πρωτοχρονιάτικη συνάντηση. Επίσκεψη της συλλογής του Εθνικού μουσείου στν Πράγα, Πλατέια του Αγίου Βεντσεσλάου 68, Πράγα 1. Η ημερομηνία θα καθορίσουν κατά της επιδημιολογικής κατάστασης.

KULTURNÍ PŘEHLED
Vítáme členy Klubu přátel Řecka a čtenáře našich stránek v lednu, v prvním měsíci roku 2021. Ať je nový rok šťastný po všechny jeho dny! Připomínáme si řecké povstání 1821 jezdeckou sochou Theodora Kolokotronise od Lazara Sochose před budovou Národního historického muzea v Athénách.



Καλό μήνα! Καλωσορίζουμε τα μέλη της Λέσχης Φιλελλήνων Πράγας και τους επισκέπτες του ιστοχώρου μας στον Ιανουάριο 2021. Να είναι το νέο έτος χαρούμενο σε όλες τις επόμενες ημέρες! Υπενθυμίσαμε την Ελληνική επανάσταση 1821 με τον έφιππο ανδριάντα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, έργο Λαζάρου Σώχου μροστά την είσοδο του Εθνικού ηστορικού μουσείου στν Αφήνα.

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2021
01 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Βασίλειος, Βασίλης, Βάσος, Βασίλας, Μπίλλης, Μπίλης, Βασιλεία, Βασιλική, Βάσω, Βάσια, Βιβή, Βίκυ, Βίβιαν, Βασούλα, Βασιλίνα, Εμμέλεια, Εμμελεία, Τηλέμαχος
02 ΣΑΒΒΑΤΟ Σεραφείμ, Σεραφειμία, Σεραφείμα, Σεραφίνα, Σεραφειμή, Σεραφειμούλα, Σεραφειμίτσα, Σίλβεστρος, Σιλβέστρης, Σίλβης, Σιλβέστρα, Σίλβα
03 ΚΥΡΙΑΚΗ Γενοβέφα, Γενεβιέβη
04 ΔΕΥΤΕΡΑ ορ. Σύναξις των Εβδομήκοντα Αποστόλων, Αγίων Έξι Μαρτύρων
05 ΤΡΙΤΗ Θεωνάς, Θεώνη, Θεόπεμπτος, Θεόπεμπτη, Συγκλητική
06 ΤΕΤΑΡΤΗ Φώτιος, Φώτης, Φωτεινός, Φώτις, Φωτεινή, Φανή, Φένια, Φώτω, Φώφη, Φωτούλα, Φαίη, Φωφώ, Θεοφάνης, Φάνης, Θεοφανία, Φάνια, Φανή, Φένια, Φανούλα, Ιορδάνης, Ντάνης, Δάνης, Ιορδάνα, Ντάνα, Δάνα, Ουρανία, Ράνια, Περιστέρα, Θεοπούλα, Θεόπη
07 ΠΕΜΠΤΗ Γιάννης, Τζαννής, Τζανής, Γιάγκος, Ιωάννης, Ζαννέτος, Ζαννέττος, Γιάννα, Γιαννούλα, Ιωάννα, Ζαννέτα, Ζαννέττα, Ζανέτ, Πρόδρομος, Προδρομάκης, Μάκης
08 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Αγάθων, Βασίλισσα, Κέλσιος, Κέλσια, Κέλσα, Κέλση, Δομινίκη, Δομνίκα, Δομνίκη, Δομήνικος, Παρθένα, Έλσα, Έλση, Νένα
09 ΣΑΒΒΑΤΟ ορ. Ιερομάρτυρος Θεοκτίστου του ομολογητού, Μαρτύρων Πολυεύκτου και Λαυρεντίου, Νεομάρτυρος Κυράννης εκ Βυσώκας Θεσσαλονίκης
10 ΚΥΡΙΑΚΗ ορ. Γρηγορίου επισκόπου Νύσσης, Δομετιανού επισκόπου Μελιτινής, Μαρκιανού πρεσβυτέρου και οικονόμου της Μεγάλης Εκκλησίας και Αμμωνίου
11 ΔΕΥΤΕΡΑ Θεοδόσιος, Θεοδόσης, Δόσιος, Δόσης
12 ΤΡΙΤΗ Τατιανή, Τατιάνα, Τάτια, Τίτη, Τάνια, Μέρτιος, Μέρτος, Μέρτης, Μύρτος, Μερτία, Μέρτα, Μέρτη, Μερτούλα, Μυρτιά, Μυρτούλα
13 ΤΕΤΑΡΤΗ Ερμύλλος, Ερμίλλος, Ερμύλλη, Ερμίλλη, Ερμύλα
14 ΠΕΜΠΤΗ Νίνας, Νίνα
15 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ορ. Μαρτύρων Ελένης Ελπιδίου Δάνακτος και Πανσοφίου, Οσίων Παύλου του Θηβαίου και Ιωάννου του «Καλυβίτου»
16 ΣΑΒΒΑΤΟ Δαν, Δανάη
17 ΚΥΡΙΑΚΗ Αντώνιος, Αντώνης, Τόνης, Νάκος, Αντώνας, Αντωνάκος, Αντωνάκης, Τόνυ, Αντωνία, Αντωνούλα, Τόνια, Θεοδόσιος, Θεοδόσης, Δόσιος, Δόσης
18 ΔΕΥΤΕΡΑ Αθανάσιος, Θανάσης, Νάσος, Σάκης, Θάνος, Θανάσος, Θανασάκης, Σούλης, Αθανασία, Νάσια, Νάνσυ, Θανασία, Θανασούλα, Σούλα, Νάσα, Σούλη, Κύριλλος, Κυριλλία, Κυρίλλα, Κυρίλλη, Θεόδουλος, Θεοδούλιος, Θεοδούλης, Θεοδουλία, Θεοδούλα, Θεόδουλη
19 ΤΡΙΤΗ Ευφρασία, Ευφρασίτσαμ Μακάριος, Μακάρης, Μακαράς, Μακαρία, Μακάρω, Μακαρίτσα, Μακαρούλα
20 ΤΕΤΑΡΤΗ Ευθύμιος, Ευθύμης, Θύμιος, Θέμης, Ευθυμία, Ευθυμούλα, Θύρσος, Θύρσης, Θύρσα, Θύρση, Φαβιανός
21 ΠΕΜΠΤΗ Αγνή, Αγνούλα, Ευγένιος, Ευγένης, Μάξιμος, Μάξιμη, Μάξιμα, Νεόφυτος, Νεοφυτία, Νεοφύτη, Πάτροκλος, Πατρόκλειος, Πατροκλέας, Πατροκλής, Πατρόκλεια, Πατροκλά, Πάτρα, Πατρούλα Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς
22 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Αναστάσιος, Τάσος, Αναστάσης, Ανέστης, Αναστασία, Τασούλα, Τιμόθεος, Τίμος, Τιμάς, Τίμης, Θέος, Τιμοθέη, Τιμοθέα, Τίμα, Τίμη, Θέα, Θέη
23 ΣΑΒΒΑΤΟ Αγαθάγγελος, Αγαθαγγέλα, Αγαθαγγέλη, Διονύσιος, Διονύσης, Νιόνιος, Νύσης, Ντένης, Διονυσία, Διονυσούλα, Νύσα, Σίσσυ, Ντενίζ
24 ΚΥΡΙΑΚΗ Ζωσιμάς, Ζωσιμίνα, Ξένος, Ξένιος, Ξένη, Ξένια, Φίλωνας, Φίλων
25 ΔΕΥΤΕΡΑ Γρηγόρης, Γρηγόριος, Γόλης, Γρηγορία, Μαργαρίτης, Μαργαρίτα
26 ΤΡΙΤΗ Ξενοφών, Ξενοφώντας, Φώντας, Φόντας, Φόνης, Ξενοφωντία, Ξενοφωντίνα, Ξενοφούλα, Ξενοφώντη, Ξένια
27 ΤΕΤΑΡΤΗ Χρυσόστομος, Χρυσοστόμης, Χρυσοστόμη, Χρυσοστομία, Χρυσοστομίτσα
28 ΠΕΜΠΤΗ Παλλάδιος, Παλάδιος, Παλλάδης, Παλάδης, Χάρις
29 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Βαρσιμαίος, Βαρσάμης, Βαρσαμία, Βαρσάμω, Βαλσάμω, Βαλσαμία
30 ΣΑΒΒΑΤΟ Αρχοντής, Αρχοντίων, Αρχοντίωνας, Αρχοντία, Αρχοντή, Αρχοντούλα, Αρχόντισσα, Αρχόντω, Μαύρος, Μαυρουδής, Μαυροειδής, Μαυρέτα, Χρυσή, Χρύσα, Χρυσαλία, Χρυσαυγή, Χρυσούλα, Σήλια, Χρυστάλλα, Χρυσταλλία, Αύρα
31 ΚΥΡΙΑΚΗ Κύρος, Κύρης, Ευδοξία, Ευδοξούλα, Δόξα, Δοξούλα

Literatura
●PŘEKLADY – ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
Ověřené soudní překlady (tzv. úřední překlady, překlady s razítkem) - Επικυρωμένες μεταφράσεις. Z češtiny do novořečtiny a naopak – από τα τσέχικα προς τα ελληνικά και αντίστροφα: PhDr. Konstantin Tsivos: E-mail KostasTsivos@seznam.cz. Zoi Jatagantzidu: evis@seznam.cz. Tel. 222 951 494, mobil: 608 653 450.

●Aktuální literatura:
Kateřina Benešová, Řecký boj za nezávislost jako problém Východní otázky, Západočeská univerzita v Plzni, Fakulta filozofická, Bakalářská práce, Plzeň 2013.
Přinášíme výtah z této práce: Na konferenci v Lublani 1821 bylo povstání Řeků evropskými mocnostmi v čele s Rakouskem a Ruskem odsouzeno. Následně byl hrabě Kapodistrias v srpnu 1822 zbaven funkce. V lednu roku 1822 se v Epidauru sešlo první řecké národní shromáždění a následně byla vyhlášena nezávislost Řecka. Povstání se v průběhu roku 1822 ocitlo v defenzivním postavení vůči sultánovým jednotkám. Osmanská armáda dosahovala vítězství a obnovila sultánovu vládu nad celým západním Řeckem kromě Missolonghi. V dubnu 1822 došlo k masakru 30 000 obyvatel na ostrově Chios ze strany Osmanů. Tento čin pobouřil širokou evropskou veřejnost, jež od počátku povstání zastávala myšlenky filhelénství. V letech 1823–1824 došlo k první zásadní změně na mezinárodní scéně v souvislosti s řeckým povstáním. V březnu 1823 britský ministr zahraničí George Canning prohlásil: „Od nynějška bude Velká Británie považovat Řeky a Turky za válčící strany, a tedy může řeckým povstalcům poskytnout půjčku ve výši 800 000 liber šterlinků.“55 Británie tak dala najevo obrat v zahraniční politice. V roce 1824 se sultán dohodl o vojenské intervenci na Peloponésu s egyptským místodrţícím Muhammadem Alím a jeho synem Ibrahímem pašou. Car Alexander I. v prosinci 1825 zemřel a na jeho místo nastoupil Mikuláš I. Mikuláš I. povaţoval vzbouřené Řeky za buřiče a odmítal vystoupit jako ochránce rebelující strany. Současně si ale přál vypořádat se s Turky a rozšířit svou sféru vlivu. V dubnu 1827 zvolilo národní shromáždění řeckým prezidentem hraběte Kapodistriase, což z britského pohledu pouze potvrdilo výsadní postavení Ruska na Balkáně. Zatímco v letech 1828–1829 se na Balkáně a Kavkaze odehrávala rusko-osmanská válka, velmoci vedly jednání, při nichž rozhodovaly o možné rozloze vznikajícího řeckého státu a jeho formě. Hrabě Kapodistrias se do řeckého Nauplionu dostavil v únoru 1828. Evropské velmoci se stavěly nelibě k podpoře územních nároků Řecka v plném rozsahu, které požadoval Kapodistrias. Řecký stát skládat pouze z Peloponésu a několika ostrovů, spadajících pod společný protektorát velmocí. Zbylá část pevninského Řecka byla stále ovládána sultánem a velmoci neprojevily zájem intervenovat v Kapodistriasův prospěch. Delegáti vlád se sešli na jednáních v řeckém Porosu, kde padl dokonce návrh, jenž přiznával Řekům pouze území Peloponésu. Prezident předpokládal, že pokud se mu podaří získat území na pevnině pod svou správu vlastní silou, bude jeho zpětné navrácení Mahmudovi II. nereálné a velmoci přijmou vznik rozsáhlejšího státu. Vládní rozkaz byl takový, aby vůdci řeckých vojsk obsadili co největší území v Západní a Východní Rumélii. Jejich operace byly úspěšné, takže zástupci velmocí na jednání v Porosu doporučili svým vládám, aby akceptovaly rozlehlejší variantu řeckého státu. Vévoda Wellington, který nesouhlasil s přílišnou velikostí státu, ze svého postoje nakonec ustoupil a umožnil prosadit hranici budoucího autonomního řeckého státu od zálivu Volos na východě k zálivu Arta na západě pevninského území. V Londýně byl 22. března 1829 přijat nový protokol potvrzující tento územní rozsah země. Vojenské operace probíhající roku 1829 v Řecku měly za cíl ovládnout co největší část oblastí pod řeckou vládu. V květnu kapitulovalo Missolonghi a v září se podařilo obsadit oblast Východní Rumélie. Posledním vojenským střetem řecko-osmanského konfliktu se stala bitva v Boiótii 25. září 1829, kterou vítězně vybojoval Dimitrios Ypsilanti, bratr Alexandra Ypsilantiho. V Řecku došlo k zastavení bojů mezi Řeky a Osmanskou říší a zároveň byl uzavřen mír mezi Mahmudem II. a Mikulášem I. Sultán souhlasil s přijetím Londýnského protokolu, ale budoucnost řeckého státu ještě nebyla vyřešena. Kapodistrias nesouhlasil s protokolem, který vytvořily velmoci. Řecku nebyla dána samostatnost, ale pouze vnitřní autonomie s podmínkou platby 1,5 milionů tureckých piastrů ročně sultánovi který zůstával svrchovaným řeckým vládcem. Ostrovy Samos a Kréta měly zároveň setrvat v držbě Osmanské říše a Řecku připadly Kyklady, Eubois a další ostrovy kolem Peloponésu. Hlavním cílem řecké vlády se v dalších měsících měl stát zisk statusu nezávislého státu, k čemuţ však potřebovala souhlas Ruska, Francie i Velké Británie. Athény byly roku 1829 obsazeny, tedy až na Akropoli, kde se turecká posádka udržela až do roku 1833. Největším zastánce vzniku řeckého státu se stalo Rusko. 3. února 1830 došlo v Londýně k podpisu tří protokolů ustanovujících nezávislost řeckého království v čele s panovníkem Leopoldem. 21. května 1830 se Leopold vzdal koruny. V Řecku vypuklo povstání proti stávající vládě, v jehož čele stála jedna z mnoha nespokojených frakcí. Prezidentovi se podařilo vzpouru eliminovat, ale k uklidnění situace nedošlo. Všechny tyto problémy vyvrcholily 9. října 1831, kdy opozice spáchala na Kapodistriase úspěšný atentát, jehož aktéři byli popraveni. Následně řecké shromáždění jmenovalo vládu složenou ze tří představitelů, kteří ale nedokázali zaujmout shodné stanovisko, coţ vedlo k občanské válce. Konečná ustanovení byla přijata na londýnské konferenci 26. září 1831. Posledním úkolem se stalo zvolit nového panovníka. Tento post připadl bavorskému princi Ottovi z rodu Wittelsbachů, jehož otec Ludvík I. Bavorský byl známý filhelén a souhlasil s řeckým bojem za nezávislost. Ottova kandidatura na trůn byla projednávána již od roku 1829, ale kvůli jeho mládí nebyla jeho volba dlouho reálná. Velká Británie, Francie a Rusko oficiálně požádaly 13. února 1832 Ludvíka I., aby přijal řeckou korunu pro Ottu. Záhy se dostavila kladná odezva a 7. května 1832 došlo k podpisu konvence, jež ustanovila Ottu řeckým králem. Současně bylo dojednáno, že až do 1. června 1835, kdy panovník dosáhne dvaceti let a tím i plnoletosti, bude řecký stát spravovat regentská rada zvolená Ludvíkem I. Následujícího roku připlul do řeckého království i jeho panovník Otto I. a 25. ledna 1833 usedl na řecký trůn.I přes úspěšné prosazení všech řeckých požadavků Řekové nezískali přesně to, za co bojovali. Místo vytoužené demokratické vlády vznikl absolutistický reţim s charakterem protektorátu. Předchozí ústava schválená národním shromážděním nebyla mocnostmi přijata. Až další desetiletí ukázalo, že vláda cizí dynastie nepřinese utišení neklidných poměrů řeckého lidu.
[https://dspace5.zcu.cz/bitstream/11025/7006/1/Bakalarska%20prace%20oiginal.pdf].

Plzeň
●Z nových knih
●Od soboty 12. září 2020 nabízí čtenářům časopis PARAPOLITIKA ve spolupráci s Vydavatelstvím Kazantzakis nadčasová díla významného řeckého spisovatele, sběratelskou řadu knih Nikose Kazantzakise. Každou sobotu vychází jeden titul. 12. září „Život a skutky Alexise Zorbase“, 19. září "Askeze", 26. září „Kapitán Michalis“, část první, 3. října „Kapitán Michalis“, část druhá, 10. října „Kristus znovu ukřižován“, část první, 17. října „Kristus znovu ukřižován“, část druhá, 24. října „Prosťáček Boží“, 31. října „Hlášení El Grecovi“, část první, 7. listopadu „Hlášení El Grecovi“ část druhá, 14. listopadu „Poslední pokušení“, 28. listopadu „Μέγας Αλέξανδρος“, 5. prosince „Στα παλάτια της Κνωσού“, 12. prosince „Όφις και Κρίνο“, 19. prosince „Ημερολόγιο 2021 – Νίκος Καζαντζάκης“. Sběratelský kalendář jmenin na nový rok 2021, spojený s albem se vzácnými fotografiemi, věnovaný významnému řeckému spisovateli.
<


https://www.parapolitika.gr/media/article/1067339/niki-staurou-gia-tin-prosfora-ton-parapolitikon-kapetan-mihalis-aristourgima-tis-ellinikis-kai-pagosmias-logotehnias/

Από το Σάββατο τις 12 Σεπτεμβρίου 2020 τα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ σε συνεργασία με τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ μας προσφέρουν τα διαχρονικά έργα του κορυφαίου Έλληνα λογοτέχνη, την συλλεκτική σειρά βιβλίων του Νίκου Καζαντζάκη. Κάθε Σάββατο ένα βιβλίο. Στις 12 Σεπτεμβρίου «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά», στις 19 Σεπτεμβρίου "Ασκητική", στις 26 Σεπτεμβρίου «Ο Καπετάν Μιχάλης», Μέρος πρώτο, στις 3 Οκτωβλίου Ο Καπετάν Μιχάλης, Μέρος δεύτερο, στις 10 Οκτωβρίου «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», Μέρος πρώτο, στις 17 Οκτωβρίου «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», Μέρος δεύτερο, στις 24 Οκτωβρίου «Ο Φτωχούλης του Θεού», στις 31 Οκτωβρίου «Αναφορά στον Γκρέκο – Μέρος Α'», στις 7 Νοεβρίου «Αναφορά στον Γκρέκο – Μέρος Β’», στις 14 Νοεμβρίου «Ο Τελευταίος Πειρασμός», στις 28 Νοεμβρίου «Μέγας Αλέξανδρος», στις 5 Δεκεμβρίου «Στα παλάτια της Κνωσού», στις 12 Δεκεμβρίου «Όφις και Κρίνο», στις 19 Δεκεμβρίου «Ημερολόγιο 2021 – Νίκος Καζαντζάκης». Ένα συλλεκτικό ημερολόγιο-λεύκωμα αφιερωμένο στον σπουδαίο Έλληνα λογοτέχνη

Osobnosti roku 1821.
Theodoros Kolokotronis, syn Konstantia Kolokotronisa a Zambie Kotsakiové (Ramavuni, Mesenie 3. 4. 1770 – Atheny 4. 2. 1843), byl řecký vojevůdce, klíčová postava řeckého povstání v 19. století proti turecké nadvládě.
Od mladého věku následoval Theodoros Kolokotronis svého otce v jeho různých dobrodružstvích. Ve věku pouhých 15 let se roku 1785 přestěhoval se svou matkou a bratry do vesnice Akovos, kde žil jeho strýc Anagnostis. Byl jmenován armatolem proti zlodějům, kteří plenili okres Leontari. O pět let později, v roce 1790, se oženil v Akovosi s dcerou starosty obce Akaterini Karoutsou. V Akovosi žil dalších 7 let až do roku 1797 jako hlava rodiny a hospodář, získal pozemky, dům a majetek, zde se mu narodily první děti. Akce Kolokotronise se spolu s jeho slávou pomalu šířily po celém Peloponésu. V roce 1802 se stal pro okupanty tak nebezpečný, že vojvodovi Patry se podařilo vydání sultánova dekretu, který Kolokotronise odsoudil k smrti a nařízoval, aby starostové, pokud by ho nezabili, byli sami popraveni.
Poté, co získal zkušenosti na moři jako pirát, se v roce 1805 Theodoros Kolokotronis zúčastnil námořních operací ruské flotily během rusko-turecké války. V lednu 1806, když byl na Peloponésu, bylo vydáno nařízení o jeho stíhání. Výsledkem byly měsíce dobrodružného a dramatického pronásledování Turky v mnoha vesnicích a městech na Peloponésu. Když obyvatelé Verveny odmítli pomoci pronásledovaným kleftům, zničili vesnici. Kolokotronis zmiňuje skutečnost ve svém vyprávění: "ἐστελαμεν εἰς τὰ Βέρβενα νὰ μᾶς στείλῃ ψωμὶ καὶ ζωοτροφίας, καὶ αὐτοὶ μᾶς ἀποκρίθησαν: Ἔχομε βόλια καὶ μπαροῦτι, καὶ ἐπήγαμε καὶ τοὺς‚ χαλάσαμε". Nakonec se mu podařilo za boje uniknout lodí, opustit oblast západně od Lakonského zálivu a přejít do Ruskem okupované Kythiry s přechodnou zastávkou v Elafonisosu kvůli špatnému počasí. Od roku 1810 sloužil v řeckém vojenském sboru anglické armády na Zakynthosu, kde se rychle vyznamenal svou akcí proti Francouzům a dosáhl hodnosti majora.
V roce 1818 byl přijat do Filiki Eterie a v lednu 1821 se vrátil do Mani, kde se začal připravovat na revoluci na Peloponésu s vědomím, že výchozím dnem bude 25. březen. Nacházel se v Kalamatě za nekrvavé okupace města 23. března 1821 Petrosem Mavromichalisem, zúčastnil se pompézní doxologie. Následujícího dne se přemístil do Megalopolisu s Nikitarasem a ráno 25. března byl na rovině Karytaina nebo Megalopolis. Kolokotronis zůstal ve vesnici Tetemebe, zatímco Nikitaras v „zadních vesnicích“ nebo Siambazice. Bylo stanoveno na 25. března, aby všichni náčelníci byli ve svých oblastech a vyhlásili revoluci. Byl představitelem mnoha vojenských operací Povstání, například vítězství ve Valtetsi (13. května 1821), pádu Tripolise (23. září 1821), zničení armády Dramalı Mahmuda Paši u Dervenakie (26. července 1822), kde zachránil Povstání na Peloponésu. Tyto úspěchy z něj udělaly generála Peloponésu. Během občanské války se mnohokrát snažil zmírnit rozdíly mezi oponenty, ale přesto se nevyhnul roztržce. Po ozbrojených střetech byl se svým synem zatčen a uvězněn v Nafpliu.
Sultán požádal o pomoc Egypt, aby potlačil revoluci, takže jeho syn Mehmet Ali a následník egyptského trůnu Ibrahim přistáli v roce 1825 na Peloponésu. Sfaktiria a Navarino padly do rukou Egypťanů. Kolokotronis byl z vězení propuštěn, aby čelil Ibrahimovi spolu s Petrosem Mavromichalisem. Bez velké armády znovu zahájil partyzánskou válku kleftů, která trvala až do roku 1828, kdy armáda generála Maisona dorazila do Řecka na rozkaz Karla IX. z Francie, aby zachránila Řecko před egyptskými jednotkami.
Třetí národní shromáždění v Ermioni se konalo od 18. ledna 1827 do 17. března 1827, Kolokotronis se zúčastnil jako zástupce posledního zasedání 17. března 1827. Zdůrazňuje se jeho strategická fyziognomiku, geniálně velil vojsku s využitím taktiky partyzánské války, aby se jeho armáda dokázala vyrovnat s početní převahou protivníka. Kolokotronis až do konce povstání nadále hrál aktivní roli ve vojenských a politických záležitostech té doby. Byl horlivým zastáncem politiky Kapodistriase (ten podporoval jmenování Leopolda Saxe-Coburga řeckým králem) a ujal se vedení v událostech proti nominaci Oty na trůn. V roce 1833 ho jeho názory rozdílné od regenství přivedly spolu s dalšími bojovníky zpět do vězení Akronafplia v Nafpliu na základě obvinění z velezrady. 25. května 1834 byl spolu s Dimitrisem Plaputasem odsouzen k smrti. V roce 1835 po dosažení plnoletosti Otty byl omilostněn, byl jmenován generálem a získal funkci „státního radce“. V posledních letech svého života diktoval Kolokotronis Georgiovi Tertsetisovi své „Paměti“, vydané v roce 1851 pod názvem Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836 (Vyprávění o událostech řeckého lidu v letech 1770 až 1836) a které jsou cenným pramenem k historii řeckého povstání. Theodoros Kolokotronis zemřel 4. února 1843 ráno na mrtvici, poté, co se vrátil z večírku v královském paláci, kde v posledních letech byl pobočníkem Otty [https://el.wikipedia.org/wiki].

Προσωπικότητες 1821
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο γιός του Κωνσταντή Κολοκοτρώνη και της Ζαμπίας Κωτσάκη (Ραμοβούνι, Μεσσηνία, 3. 4. 1770 - Αθήνα, 4. 2. 1843), ήταν Έλληνας αρχιστράτηγος και ηγετική μορφή της Επανάστασης του 1821, οπλαρχηγός, πληρεξούσιος, Σύμβουλος της Επικρατείας. Απέκτησε το προσωνύμιο Γέρος του Μοριά. Μετά θάνατον τιμήθηκε από την Ελληνική πολιτεία με τον βαθμό του Στρατάρχη.
Από μικρός, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ακολούθησε τον πατέρα του στις διάφορες περιπέτειές του. Σε ηλικία μόλις 15 ετών το 1785 μετακόμισε με τη μητέρα και τα αδέρφια του στο χωριό Άκοβος όπου ζούσε ο θείος του Αναγνώστης. Διορίστηκε αρματωλός εναντίον των κλεφτών που λυμαίνονταν την περιφέρεια του Λεονταρίου. Πέντε χρόνια αργότερα το 1790 παντρεύεται στον Άκοβο την κόρη του προεστού του Ακόβου την Ακατερίνη Καρούτσου. Στον Άκοβο έζησε τα επόμενα 7 μέχρι το 1797 χρόνια σαν οικογενειάρχης και νοικοκύρης, απέκτησε κτήματα, σπίτι και περιουσία εκεί γεννήθηκαν τα πρώτα παιδιά του. Η δράση του Κολοκοτρώνη σιγά-σιγά απλώθηκε, μαζί με τη φήμη του, σ' όλη την Πελοπόννησο. Το 1802 είχε γίνει τόσο επικίνδυνος στους κατακτητές, ώστε ο βοεβόδας της Πάτρας πέτυχε να εκδοθεί σουλτανικό φιρμάνι που τον καταδίκαζε σε θάνατο και ανάθετε την εκτέλεση στους προεστούς, οι οποίοι αν δεν κατόρθωναν να τον σκοτώσουν θα εκτελούνταν οι ίδιοι.
Έχοντας αποκτήσει πείρα και στη θάλασσα ως κουρσάρος, το 1805 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πήρε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις του ρωσικού στόλου κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο. Τον Ιανουάριο του 1806 και ενώ βρισκόταν στην Πελοπόννησο βγήκε διάταγμα δίωξής του. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να ακολουθήσει πολύμηνη περιπετειώδης και δραματική καταδίωξή του από τους Τούρκους σε πολλά χωριά και πόλεις της Πελοποννήσου. Όταν οι κάτοικοι των Βερβένων αρνήθηκαν να συνδράμουν τους καταδιωκόμενους κλέφτες, αυτοί κατέστρεψαν το χωριό. Ο Κολοκοτρώνης αναφέρει το γεγονός στη Διήγησή του: «ἐστείλαμεν εἰς τὰ Βέρβενα νὰ μᾶς στείλῃ ψωμὶ καὶ ζωοτροφίας, καὶ αὐτοὶ μᾶς ἀποκρίθησαν: ἔχομε βόλια καὶ μπαροῦτι, καὶ ἐπήγαμε καὶ τοὺς 'χαλάσαμε.». Κατάφερε τελικά, μαχόμενος, να διαφύγει με πλοιάριο, φεύγοντας από περιοχή στα δυτικά του Λακωνικού κόλπου και περνώντας στα ρωσοκρατούμενα Κύθηρα με ενδιάμεση στάση στην Ελαφόνησο λόγω κακοκαιρίας. Από το 1810 υπηρέτησε στο ελληνικό στρατιωτικό σώμα του αγγλικού στρατού στη Ζάκυνθο, όπου γρήγορα διακρίθηκε για τη δράση του εναντίον των Γάλλων και έφτασε στο βαθμό του ταγματάρχη.
Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και τον Ιανουάριο του 1821 ξαναγύρισε στη Μάνη όπου άρχισε να προετοιμάζει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο γνωρίζοντας ότι η ημέρα έναρξης ήταν η 25 Μαρτίου. Βρέθηκε στην Καλαμάτα κατά την αναίμακτη κατάληψη της πόλης στις 23 Μαρτίου 1821 υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και την πομπώδη δοξολογία. Την επομένη κινήθηκε προς την Μεγαλόπολη με τον Νικηταρά και την 25η Μαρτίου το πρωί βρίσκονταν στον Κάμπο της Καρύταινας ή της Μεγαλόπολης. Ο Κολοκοτρώνης έμεινε στο χωριό Τετέμπεη ενώ ο Νικηταράς στα «πίσω χωριά» ή Σιαμπάζικα. Είχε οριστεί στις 25 Μαρτίου να βρίσκονται όλοι οι οπλαρχηγοί στις επαρχίες τους ώστε να κηρυχθεί η Επανάσταση, όπως και έγινε.
Πρωταγωνίστησε σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις του Αγώνα, όπως στη νίκη στο Βαλτέτσι (13 Μαΐου 1821), στην άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια (26 Ιουλίου 1822), όπου διέσωσε τον Αγώνα στην Πελοπόννησο, αφού πρυτάνευσαν η ευφυΐα και η τόλμη του στρατηγικού του νου. Οι επιτυχίες αυτές τον ανέδειξαν σε αρχιστράτηγο της Πελοποννήσου. Στη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου, πολλές φορές προσπάθησε να αμβλύνει τις αντιθέσεις ανάμεσα στους αντιπάλους, αλλά παρόλα αυτά δεν απέφυγε τη ρήξη. Μετά από ένοπλες συγκρούσεις, ο ίδιος και ο γιος του συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο Ναύπλιο.
Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά του Κολοκοτρώνη στα απομνημονεύματά του σχετικά με την κατάληψη της Τριπολιτσάς: Ο Σουλτάνος ζήτησε τη βοήθεια της Αιγύπτου για να καταστείλει την Επανάσταση, οπότε ο γιος του Μεχμέτ Αλή και διάδοχος του αιγυπτιακού θρόνου Ιμπραήμ αποβιβάστηκε το 1825 στην Πελοπόννησο. Η Σφακτηρία και το Ναβαρίνο έπεσαν στα χέρια των Αιγυπτίων και τότε ο Κολοκοτρώνης αποφυλακίστηκε για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Χωρίς πολυάριθμο στρατό ξεκίνησε και πάλι τον κλεφτοπόλεμο, που διήρκεσε ως το 1828, όταν στην Ελλάδα έφτασε το στράτευμα του στρατηγού Μεζόν με εντολή του Καρόλου Ι´ της Γαλλίας για να διασώσει την Ελλάδα από τα αιγυπτιακά στρατεύματα (η Γαλλική Εκστρατεία του Μωριά).
Η Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης ονομάζεται Εθνοσυνέλευση με μέρος από τους πληρεξούσιους της Ελλάδας, η οποία έγινε από τις 18 Ιανουαρίου 1827 μέχρι τις 17 Μαρτίου 1827 στην Ερμιόνη Αργολίδος. Ο Κολοκοτρώνης συμμετείχε ως πληρεξούσιος στην τελευταία, τη ΙΖ' Συνεδρίαση της 17 Μαρτίου 1827.
Αξίζει να τονιστεί η στρατηγική φυσιογνωμία του Κολοκοτρώνη, καθώς διοικούσε τα στρατεύματα με ιδιοφυή τρόπο, χρησιμοποιώντας τις τακτικές του κλεφτοπολέμου, ώστε να μπορεί να αντεπεξέρχεται το στράτευμα στην αριθμητική υπεροχή του αντιπάλου. Ως το τέλος της Επανάστασης, ο Κολοκοτρώνης συνέχισε να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στα στρατιωτικά και πολιτικά πράγματα της εποχής.
Υπήρξε ένθερμος οπαδός της πολιτικής του Καποδίστρια και πρωτοστάτησε στα γεγονότα για την ενθρόνιση του Όθωνα. Το 1832 μην αναγνωρίζοντας την διοικητική επιτροπή είχε προχωρήσει σε δημοπρασία την παραγωγή από τις εθνικές γαίες καθώς και ζήτησε την κατακράτηση της δεκάτης, ενώ είχε την εξουσία στην ύπαιθρο.
Το 1833, όμως, οι διαφωνίες του με την Αντιβασιλεία τον οδήγησαν, μαζί με άλλους αγωνιστές, πάλι στις φυλακές της Ακροναυπλίας στο Ναύπλιο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Έτσι, στις 25 Μαΐου 1834, μαζί με τον Πλαπούτα, καταδικάστηκε σε θάνατο. Έλαβε χάρη μετά την ενηλικίωση του Όθωνα το 1835, οπότε και ονομάστηκε στρατηγός και έλαβε το αξίωμα του «Συμβούλου της Επικρατείας». Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Κολοκοτρώνης υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τα «Απομνημονεύματά» του, που κυκλοφόρησαν το 1851 με τον τίτλο Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836 και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 1843 το πρωί, από εγκεφαλικό επεισόδιο, έχοντας επιστρέψει από γλέντι στα βασιλικά ανάκτορα, όπου τα τελευταία χρόνια ήταν υπασπιστής του Όθωνα [https://el.wikipedia.org/wiki].

Přednášky

Výstavy
●„Ion Dragumis: Na rozhraní Východu a Západu. Sto let od jeho zavraždění.“ Pod tímto názvem běží od 15. 10. 2020 do 15. 1. 2021 v budově Americké školy klasických studií v Athénách výstava neznámých materíálů z osobního archivu řeckého politika, spisovatele a filozofa Iona Dragumise (1878-1920).
«Ίων Δραγούμης: Στο Μεταίχμιο Ανατολής και Δύσης. Εκατό Χρόνια από τη Δολοφονία του.» Με αυτό το τίτλο θα διαρκέσει ως τις 15 Ιανουαρίου 2021 στο κτήριο της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα μια έκθεση του άγνωστου και σπάνιου υλικού από το προσωπικό αρχείο του Ι. Δραγούμη, Έλληνα πολιτευτή, συγγραφέα και φιλόσοφο (1878-1920).
●„Velká Vítězství. Na hranicích mýtu a historie.“ Od 20. 10. 2020 do 28. 2. 2021 trvá pod tímto názvem v Národním archeologickém muzeu v Athénách výstava při přtíležitosti 2500 let od Bitvy u Thermopyl a Bitvy u Salamíny. Obsahuje 105 antických děl a napodobeninu athénské triéry z 5. stol. př. n. l.


https://www.in.gr/2020/10/20/culture/texni/oi-megales-nikes-tis-istorias-sto-ethniko-arxaiologiko-mouseio/
«Οι Μεγάλες Νίκες. Στα όρια του Μύθου και της Ιστορίας». Ως τις 28 Φεβρουαρίου 2021 θα διαρκέσει η έκθεση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με την ευκαιρία της επέτειος των 2500 χρόνων από τη Μάχη των Θερμοπυλών και τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Η έκθεση περιλαμβάνει 105 αρχαία έργα και ένα ομοίωμα αθηναϊκής τριήρους του 5ου αιώνα π. Χ.

Dny pracovního klidu v Řecku 2021 – Οι αργίες στην Ελλάδα το 2021:
1 Ιανουαρίου Παρασκευή Πρωτοχρονιά
6 Ιανουαρίου Τετάρτη Θεοφάνεια
15 Μαρτίου Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα
25 Μαρτίου Πέμπτη Επέτειος της Επανάστασης του 1821
30 Απριλίου Παρασκευή Μεγάλη Παρασκευή
1 Μαΐου Σάββατο Πρωτομαγιά
2 Μαΐου Κυριακή Άγιο Πάσχα
3 Μαΐου Δευτέρα Δευτέρα του Πάσχα
21 Ιουνίου Δευτέρα Αγίου Πνεύματος
15 Αυγούστου Κυριακή Κοίμηση της Θεοτόκου
28 Οκτωβρίου Πέμπτη Επέτειος του Όχι
17 Νοεμβρίου Τετάρτη Επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
25 Δεκεμβρίου Σάββατο Χριστούγεννα
26 Δεκεμβρίου Κυριακή Δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων

S použitím textů pořadatelů připravili Mgr. Milan Konečný a Mgr. Antula Botu.



Únor * Φεβρουάριος * February

PROGRAM KLUBU PŘÁTEL ŘECKA, z. s.
Η Ελλάδα γιορτάζει τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. Γιορτάζουμε όλοι μαζί.
●Tradiční únorová výroční členská schůze KPŘ bude zřejmě svolána v březnu 2021. Bude spojena s novoročním přípitkem a oslavou státního svátku Řecka. Místo a čas budou stanoveny podle epidemiologické situace.
Η τακτική Γενική Συνέλευση της Λέσχης το Φεβρουάριο θα πραγματοποιηθεί ίσως στο Μάρτιο. Με την ευκαιρία αυτή θα γιορτάζουμε τον ερχομό του νέου χρόνου και την εθνική γιορτή Ελλάδας. Η ημερομηνία και η τοποθεσία θα καθορίσουν κατά της επιδημιολογικής κατάστασης.

KULTURNÍ PŘEHLED
Vítáme členy Klubu přátel Řecka a čtenáře našich stránek v únoru, v druhém měsíci roku 2021. Připomínáme si řecké povstání 1821 sochou Ioannise Triantafyllou, řečeného Ioannis Makrygiannis, vojevůdce, bojovníka řeckého národního povstání 1821, kterou najdeme v Aténách ve stínu Akropole.



Καλό μήνα! Καλωσορίζουμε τα μέλη της Λέσχης Φιλελλήνων Πράγας και τους επισκέπτες του ιστοχώρου μας στο Φεβριάριο 2021. Υπενθυμίσαμε την Ελληνική επανάσταση 1821 με τον ανδριάντα του Ιωάννη Μακρυγιάννη, που ύπαρχει στην Αφήνα κάτο από την σκιά του λόφου της Ακρόπολης.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2021
01 ΔΕΥΤΕΡΑ Τρύφων, Τρύφωνας, Τρυφωνία, Φιλικητάτη, Φιλικήτη, Φιλικήτα
02 ΤΡΙΤΙ Υπαπαντή, Μαρουλία, Μαρούλα, Ρούλα
03 ΤΕΤΑΡΤΗ Σταμάτης, Σταμάτιος, Στάμος, Σταμούλης, Σταμέλος, Σταμέλης, Σταμελάς, Σταματία, Μάτα, Ματούλα, Ματίνα, Σταματίνα, Σταμάτα, Σταμέλα, Σταμούλα, Σταματή, Μάτω, Σταματέλλα, Συμεών, Συμεώνης, Σύμος, Συμεωνή, Συμεωνία, Συμεώνα, Σύμη
04 ΠΕΜΠΤΗ Ιάσιμος, Σίμος, Ιασίμη, Σίμη, Ισίδωρος, Σιδέρης, Ισιδώρα, Δώρα
05 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Αγαθή, Αγαθούλα, Αγαθώ, Αγαθία, Αγαθίτσα
06 ΣΑΒΒΑΤΟ Φώτιος, Φώτης, Φωτεινός, Φώτις, Φωτεινή, Φανή, Φένια, Φώτω, Φώφη, Φωτούλα, Φαίη, Φωφώ
07 ΚΥΡΙΑΚΗ Παρθένιος, Παρθένης, Παρθενία, Παρθενόπη, Λουκάς, Λουκία, Λουκίτσα
08 ΔΕΥΤΕΡΑ Ζαχαρίας, Ζάχαρης, Ζάχαρος, Ζάκι, Ζάκης, Ζαχαρένια, Ζαχάρω, Ζαχαρούλα, Ζαχαρίτσα, Μάρθα
09 ΤΡΙΤΗ Μάρκελος, Παγκράτιος, Παγκρατία, Νικηφόρος, Νικηφορία, Νικηφόρα
10 ΤΕΤΑΡΤΗ Χαράλαμπος, Χαρίλαος, Χαραλάμπης, Χάρης, Χάμπος, Λάμπης, Λάμπος, Λαμπίας, Μπάμπης, Μπάμπος, Χαραλαμπία, Χαραλαμπή, Λαμπή, Λάμπω, Μπαμπίνα, Μπήλιω, Μπιλιώ, Μπία, Χάμπη, Χαρίλαος, Χάρης, Χαρίκλεια, Χαρά, Χαρούλα
11 ΠΕΜΠΤΗ Βλάσιος, Βλάσης, Βλάσος, Βλασία, Βλασούλα, Θεοδώρα, Θοδώρα, Δώρα, Δωρούλα, Ντόρα, Αυγή, Αυγούλα
12 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Μελέτιος, Μελέτης, Μελετία, Μελετούλα, Μελετίνα, Πλωτίνος, Πλωτός, Πλωτίνη, Πλωτή, Πλωτίνα
13 ΣΑΒΒΑΤΟ Πρίσκιλλα, Πρισίλλα, Μαρτινιανός
14 ΚΥΡΙΑΚΗ Βαλεντίνος, Βαλεντίων, Βαλεντίνο, Ντίνος, Βαλεντίνη, Βαλεντίνα, Ντίνα, Χλόη
15 ΔΕΥΤΕΡΑ Ευσέβιος, Ευσεβής, Ευσεβεία, Σέβη, Ευσεβούλα, Σεβούλα
16 ΤΡΙΤΗ Πάμφιλος, Παμφίλη, Παμφύλη, Σέλευκος, Σελεύκα, Σελεύκη, Σελεύκεια
17 ΤΕΤΑΡΤΗ Θεόδωρος, Θοδωρής, Θόδωρος, Θεοδώρα, Δώρα, Θοδώρα, Δωρούλα, Ντόρα, Πουλχερία, Πουλχερίνα, Πουλχερίτσα, Πουλχέρω, Πουλχέρη
18 ΠΕΜΠΤΗ Αγαπητός, Λέων, Λέοντας, Λεοντάριος, Λεοντάρης, Λεοντόκαρδος
19 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Φιλόθεος, Φιλοθέη, Φιλοθέα, Φιλοθεούλα
20 ΣΑΒΒΑΤΟ ορ. Αγάθωνος πάπα της Ρώμης, Λέοντος επισκόπου Κατάνης του θαυματουργού, Ανιανού Επισκόπου Αλεξανδρείας
21 ΚΥΡΙΑΚΗ ορ. Αρχή Τριωδίου, Τελώνου και Φαρισαίου, Ευσταθίου αρχιεπισκόπου Αντιοχείας, Ζαχαρίου πατριάρχου Ιεροσολύμων, Ιωάννου Γ' πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του από Σχολαστικών
22 ΔΕΥΤΕΡΑ Θαλάσσιος, Θαλάσσης, Θάλασσα, Θαλασσινή, Θαλασσιά, Θαλασσία
23 ΤΡΙΤΗ Πολύκαρπος, Πολυκάρπης, Πολυκαρπία, Πολυκάρπη, Πολυκαρπίτσα, Πολυκαρπούλα, Πολυχρόνης, Πολυχρόνιος, Χρόνης, Πολυχρονία, Πολυχρονούλα
24 ΤΕΤΑΡΤΗ ορ. Πρώτη και Δευτέρα εύρεσις τιμίας κεφαλής προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου
25 ΠΕΜΠΤΗ Ρήγας, Ρηγίνος, Ρήγος, Ρηγίνη, Ρηγίνα, Ρεγίνα, Ρεγγίνα, Ρήγισσα, Ρηγούλα, Ρηγίλη, Ρήγω, Ταράσιος, Ταράσης, Ταρσή, Ταρσώ, Ταρασία, Ταρσίτσα
26 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Ανατολή, Πορφύριος, Πορφυρός, Πορφύρης, Πορφυρή, Πορφυρία, Πορφύρα, Πορφυρώ, Πορφυρούλα, Σεβαστιανός, Σεβαστίνος, Σεβαστός, Σέβος, Σέβης, Φώτιος, Φώτης, Φωτεινός, Φώτις, Φωτεινή, Φανή, Φένια, Φώτω, Φώφη, Φωτούλα, Φαίη, Φωφώ
27 ΣΑΒΒΑΤΟ Ασκληπιός, Ασκληπιάς, Ασκληπιάδα, Νήσιος, Νήσης
28 ΚΥΡΙΑΚΗ Κύρα, Κυρά, Κυράτσα, Κυράτσω, Κυράτση, Κυρατσούδα, Μαριάννα

Literatura
●PŘEKLADY – ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
Ověřené soudní překlady (tzv. úřední překlady, překlady s razítkem) - Επικυρωμένες μεταφράσεις. Z češtiny do novořečtiny a naopak – από τα τσέχικα προς τα ελληνικά και αντίστροφα: PhDr. Konstantin Tsivos: E-mail KostasTsivos@seznam.cz. Zoi Jatagantzidu: evis@seznam.cz. Tel. 222 951 494, mobil: 608 653 450.
●Aktuální literatura:
Kateřina Benešová, Řecký boj za nezávislost jako problém Východní otázky, Západočeská univerzita v Plzni, Fakulta filozofická, Bakalářská práce, Plzeň 2013.
Přinášíme výtah z této práce: Na konferenci v Lublani 1821 bylo povstání Řeků evropskými mocnostmi v čele s Rakouskem a Ruskem odsouzeno. Následně byl hrabě Kapodistrias v srpnu 1822 zbaven funkce. V lednu roku 1822 se v Epidauru sešlo první řecké národní shromáždění a následně byla vyhlášena nezávislost Řecka. Povstání se v průběhu roku 1822 ocitlo v defenzivním postavení vůči sultánovým jednotkám. Osmanská armáda dosahovala vítězství a obnovila sultánovu vládu nad celým západním Řeckem kromě Missolonghi. V dubnu 1822 došlo k masakru 30 000 obyvatel na ostrově Chios ze strany Osmanů. Tento čin pobouřil širokou evropskou veřejnost, jež od počátku povstání zastávala myšlenky filhelénství. V letech 1823–1824 došlo k první zásadní změně na mezinárodní scéně v souvislosti s řeckým povstáním. V březnu 1823 britský ministr zahraničí George Canning prohlásil: „Od nynějška bude Velká Británie považovat Řeky a Turky za válčící strany, a tedy může řeckým povstalcům poskytnout půjčku ve výši 800 000 liber šterlinků.“ Británie tak dala najevo obrat v zahraniční politice. V roce 1824 se sultán dohodl o vojenské intervenci na Peloponésu s egyptským místodrţícím Muhammadem Alím a jeho synem Ibrahímem pašou. Car Alexander I. v prosinci 1825 zemřel a na jeho místo nastoupil Mikuláš I. Mikuláš I. povaţoval vzbouřené Řeky za buřiče a odmítal vystoupit jako ochránce rebelující strany. Současně si ale přál vypořádat se s Turky a rozšířit svou sféru vlivu. V dubnu 1827 zvolilo národní shromáždění řeckým prezidentem hraběte Kapodistriase, což z britského pohledu pouze potvrdilo výsadní postavení Ruska na Balkáně. Zatímco v letech 1828–1829 se na Balkáně a Kavkaze odehrávala rusko-osmanská válka, velmoci vedly jednání, při nichž rozhodovaly o možné rozloze vznikajícího řeckého státu a jeho formě. Hrabě Kapodistrias se do řeckého Nauplionu dostavil v únoru 1828. Evropské velmoci se stavěly nelibě k podpoře územních nároků Řecka v plném rozsahu, které požadoval Kapodistrias. Řecký stát skládat pouze z Peloponésu a několika ostrovů, spadajících pod společný protektorát velmocí. Zbylá část pevninského Řecka byla stále ovládána sultánem a velmoci neprojevily zájem intervenovat v Kapodistriasův prospěch. Delegáti vlád se sešli na jednáních v řeckém Porosu, kde padl dokonce návrh, jenž přiznával Řekům pouze území Peloponésu. Prezident předpokládal, že pokud se mu podaří získat území na pevnině pod svou správu vlastní silou, bude jeho zpětné navrácení Mahmudovi II. nereálné a velmoci přijmou vznik rozsáhlejšího státu. Vládní rozkaz byl takový, aby vůdci řeckých vojsk obsadili co největší území v Západní a Východní Rumélii. Jejich operace byly úspěšné, takže zástupci velmocí na jednání v Porosu doporučili svým vládám, aby akceptovaly rozlehlejší variantu řeckého státu. Vévoda Wellington, který nesouhlasil s přílišnou velikostí státu, ze svého postoje nakonec ustoupil a umožnil prosadit hranici budoucího autonomního řeckého státu od zálivu Volos na východě k zálivu Arta na západě pevninského území. V Londýně byl 22. března 1829 přijat nový protokol potvrzující tento územní rozsah země. Vojenské operace probíhající roku 1829 v Řecku měly za cíl ovládnout co největší část oblastí pod řeckou vládu. V květnu kapitulovalo Missolonghi a v září se podařilo obsadit oblast Východní Rumélie. Posledním vojenským střetem řecko-osmanského konfliktu se stala bitva v Boiótii 25. září 1829, kterou vítězně vybojoval Dimitrios Ypsilanti, bratr Alexandra Ypsilantiho. V Řecku došlo k zastavení bojů mezi Řeky a Osmanskou říší a zároveň byl uzavřen mír mezi Mahmudem II. a Mikulášem I. Sultán souhlasil s přijetím Londýnského protokolu, ale budoucnost řeckého státu ještě nebyla vyřešena. Kapodistrias nesouhlasil s protokolem, který vytvořily velmoci. Řecku nebyla dána samostatnost, ale pouze vnitřní autonomie s podmínkou platby 1,5 milionů tureckých piastrů ročně sultánovi který zůstával svrchovaným řeckým vládcem. Ostrovy Samos a Kréta měly zároveň setrvat v držbě Osmanské říše a Řecku připadly Kyklady, Eubois a další ostrovy kolem Peloponésu. Hlavním cílem řecké vlády se v dalších měsících měl stát zisk statusu nezávislého státu, k čemuţ však potřebovala souhlas Ruska, Francie i Velké Británie. Athény byly roku 1829 obsazeny, tedy až na Akropoli, kde se turecká posádka udržela až do roku 1833. Největším zastánce vzniku řeckého státu se stalo Rusko. 3. února 1830 došlo v Londýně k podpisu tří protokolů ustanovujících nezávislost řeckého království v čele s panovníkem Leopoldem. 21. května 1830 se Leopold vzdal koruny. V Řecku vypuklo povstání proti stávající vládě, v jehož čele stála jedna z mnoha nespokojených frakcí. Prezidentovi se podařilo vzpouru eliminovat, ale k uklidnění situace nedošlo. Všechny tyto problémy vyvrcholily 9. října 1831, kdy opozice spáchala na Kapodistriase úspěšný atentát, jehož aktéři byli popraveni. Následně řecké shromáždění jmenovalo vládu složenou ze tří představitelů, kteří ale nedokázali zaujmout shodné stanovisko, coţ vedlo k občanské válce. Konečná ustanovení byla přijata na londýnské konferenci 26. září 1831. Posledním úkolem se stalo zvolit nového panovníka. Tento post připadl bavorskému princi Ottovi z rodu Wittelsbachů, jehož otec Ludvík I. Bavorský byl známý filhelén a souhlasil s řeckým bojem za nezávislost. Ottova kandidatura na trůn byla projednávána již od roku 1829, ale kvůli jeho mládí nebyla jeho volba dlouho reálná. Velká Británie, Francie a Rusko oficiálně požádaly 13. února 1832 Ludvíka I., aby přijal řeckou korunu pro Ottu. Záhy se dostavila kladná odezva a 7. května 1832 došlo k podpisu konvence, jež ustanovila Ottu řeckým králem. Současně bylo dojednáno, že až do 1. června 1835, kdy panovník dosáhne dvaceti let a tím i plnoletosti, bude řecký stát spravovat regentská rada zvolená Ludvíkem I. Následujícího roku připlul do řeckého království i jeho panovník Otto I. a 25. ledna 1833 usedl na řecký trůn.I přes úspěšné prosazení všech řeckých požadavků Řekové nezískali přesně to, za co bojovali. Místo vytoužené demokratické vlády vznikl absolutistický reţim s charakterem protektorátu. Předchozí ústava schválená národním shromážděním nebyla mocnostmi přijata. Až další desetiletí ukázalo, že vláda cizí dynastie nepřinese utišení neklidných poměrů řeckého lidu.
[https://dspace5.zcu.cz/bitstream/11025/7006/1/Bakalarska%20prace%20oiginal.pdf].
Leoš Šatava, Řecké povstání z r. 1821 - jeho ohlas a názory na ně v Krameriových Cýsařských, královských, wlastenských Novinách a v Dopisovateli pro Čechy a Slovany od počátků hnutí do vyhlášení nezávislosti Řecka v roce 1822, in: Slovanský přehled. Praha: Československo-sovětský institut ČSAV, 1984, č. 2, (1984,) s. 129-136.
●Z nových knih
Kostas Tsivos, novořecký překlad románu Aleny Morštajnové, Hana. Vydalo nakladatelství Alexandria, Athény jako titul ΑΛΕΝΑ ΜΟΡΝΣΤΑΪΝΟΒΑ, ΧΑΝΑ, ISBN 978-960-221-897-6. Το χειμώνα του 1954 η εννιάχρονη Μίρα, παρά τη ρητή απαγόρευση των γονιών της, πηγαίνει στο παγωμένο ποτάμι και γλιστράει στο νερά του. Εξαιτίας της ανυπακοής της οι γονείς δεν της επιτρέπουν να φάει το γλυκό που σερβίρουν στη διάρκεια μιας οικογενειακής γιορτής. Αυτό το αθώο επεισόδιο θα προσλάβει μοιραίες διαστάσεις για τη ζωή της Μίρα – μια οικογενειακή τραγωδία που θα την υποχρεώσει να ζήσει για αρκετά χρόνια με τη στρυφνή και καταθλιπτική θεία Χάνα…



Osobnosti roku 1821
Ioannis Triantafyllou, lépe známý jako Ioannis Makrygiannis, byl řecký spisovatel, politik, voják a významný bojovník řeckého povstání v roce 1821. Narodil se v roce 1797 v osadě Avoriti obce Krokylio v Doridě (na území dnešní prefektury Fokida) chudým rodičům. Jeho rodné příjmení bylo Triantafyllou. Během povstání se mu prý říkalo „Makrygiannis“ pro jeho vysoký vzrůst. Dětství prožil ve strádání, mezi dobrodružstvím a pronásledováním ze strany muslimských Albánců. V roce 1804, během pronásledování kleftů, byl jeho otec zabit a Makrygiannis, jen sedm let starý, začal pracovat, aby se uživil. V roce 1811 odešel do Arty, kde byl najat, aby pracoval pro významnou osobnost obce Athanasiose Lidorikise. V roce 1817 se zapojil do obchodu a díky své horlivosti a tvrdé práci se mu podařilo dosáhnout významného zisku a zlepšení života.
Jeho obchodní činnost v Artě trvala až do roku 1820, kdy ho sultánova vojska zatkla a uvěznila. Podařilo se mu však uprchnout, našel útočiště v horách a následoval armatola Gogu Bacolu. Mezitím byl již (1820) zasvěcen do Přátelské společnosti a celým svým srdcem a myslí se rozhodl bojovat za vzkříšení svého národa. Poté naverboval svou první jednotku a přijel do Atén. V roce 1822 byl jmenován náměstkem hejtmana hradu (Akropole) s velitelem Ioannisem Gourasem a vůdcem východního Řecka Odysseasem Androutsosem. O rok později byl jmenován aténským policistou Nejvyššího soudu.
Zatímco boje Řeků proti Turkům trvaly, začala vnitřní roztržka, která skončila občanskou válkou s bolestivými důsledky pro vzbouřené Řecko. Makrygiannis bojoval v obou občanských válkách jako zástupce ústřední správy. Zároveň se aktivně účastnil bitev, které ovlivňovaly vývoj povstání v roce 1821. Jeho příspěvek k historické bitvě u Mýlů (οι Μύλοι, ves v jihozápadní části Argosu) byl nesmírně důležitý, byl Ibrahim Paša byl zde poražen a nucen ustoupit (červen 1825). O rok později, když Reşid Mehmed Pasha, zvaný Kioutachis, obsadil Atény, byl Makrygiannis opevněn v tzv. Serpetze (Odeon Heroda Attika) a silně odolával. Během bitvy o tzv. Serpetze se mu po hrozné bitvě podařilo odrazit útočníky a zachránit Akropoli. Také bojoval v tažení v Attice, v útocích Kastella a Pireus, které však měly jako konečný výsledek porážku Řeků (duben 1827) a odevzdání Akropole Turkům.
Makrygiannis, hluboce zarmoucený všemi těmito událostmi, zklamaný vládou a svárem, sužovaný ranami, které utrpěl po celém těle (byl těžce zraněn jak v bitvě u Mýlů, tak v bitvě o Serpetze), opustil armádu a politický život.
Za vlády Oty I. Makrygiannis obvinil vládu z autoritářství a požadoval ústavu. V roce 1840 začal organizovat boj za zavedení ústavy a vedl povstání 3. září 1843 za ústupek bavorské dynastie. Byl tak neústupný ve svém hledání skutečných svobod, že byl obviněn ze spiknutí proti králi, zatčen (1851), souzen a odsouzen k smrti. Jeho trest byl postupně snižován, zůstal ve vězení dva roky, aby byl definitivně propuštěn (1854) prostřednictvím zprostředkování Dimitria Kallergise. Jeho zdraví však otřásly útrapy a brutalita vězení. Makrygiannis byl izolován ve svém domě poblíž sloupů Dia Olympského, kde zemřel 27. dubna 1864. Před několika dny byl povýšen tehdejší vládou do hodnosti generálporučíka.

Προσωπικότητες του 1821
Ο Ιωάννης Τριανταφύλλου, γνωστότερος ως Ιωάννης Μακρυγιάννης, ήταν Έλληνας συγγραφέας, πολιτικός, στρατιωτικός και οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Γεννήθηκε στα 1797 στο Αβορίτι της Δωρίδας από φτωχούς γονείς. Το πραγματικό του όνομα ήταν Τριανταφύλλου. Κατά τη διάρκεια του αγώνα τον αποκαλούσαν «Μακρυγιάννη» για το ψηλό του ανάστημα, όνομα που το κράτησε και με αυτό παρέμεινε στην ιστορία. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε με στερήσεις και κακουχίες, ανάμεσα στις περιπέτειες και στους κατατρεγμούς των δικών του από τους Τουρκαλβανούς. Το 1804 κατά το διωγμό των κλεφτών ο πατέρας του σκοτώθηκε και ο Μακρυγιάννης ,μόλις εφτά χρονών, άρχισε να δουλεύει για να συντηρήσει τον εαυτό του. Στα 1811πάει στην Άρτα όπου και προσλαμβάνεται στη δούλεψη του προύχοντα Αθανάσιου Λιδωρίκη. Το 1817 επιδόθηκε στο εμπόριο και χάρη στο ζήλο και την εργατικότητά του κατάφερε να αποκτήσει σημαντικά κέρδη και να καλυτερεύσει τη ζωή του.
Η εμπορική του δραστηριότητα στην Άρτα κράτησε ως το 1820.Τότε όμως τα σουλτανικά στρατεύματα τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν επειδή τάχα ήταν όργανο του Αλή Πασά. Ωστόσο, κατόρθωσε να δραπετεύσει, κατέφυγε στα βουνά και ακολούθησε τον αρματολό Γώγο Μπακόλα. Στο μεταξύ είχε ήδη (1820) μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία και είχε αποφασίσει με καρδιά και νου να παλέψει για την ανάσταση της φυλής του. Στη συνέχεια στρατολόγησε το πρώτο του σώμα και έφθασε στην Αθήνα. Το 1822 διορίστηκε υποδιοικητής του Κάστρου (της Ακρόπολης) με διοικητή τον Ιωάννη Γκούρα και αρχηγό της Ανατολικής Ελλάδας τον Οδυσσέα Ανδρούτσο. Ένα χρόνο αργότερα διορίστηκε από τον Άρειο Πάγο Πολιτάρχης (αστυνόμος) των Αθηνών.
Ενώ διαρκούσε ο αγώνας των Ελλήνων κατά των Τούρκων άρχισε ο εσωτερικός κομματικός διχασμός που κατέληξε σε εμφύλιο πόλεμο με οδυνηρά επακόλουθα για την επαναστατημένη Ελλάδα. Ο Μακρυγιάννης πολέμησε και στους δύο εμφυλίους ως αντιπρόσωπος των διοικήσεων.
Στο ίδιο χρονικό διάστημα, συμμετέχει ενεργά σε μάχες που έκριναν την εξέλιξη της Επανάστασης του ’21. Εξαιρετικά σημαντική υπήρξε η συμβολή του στην ιστορική για τα αποτελέσματά της μάχη των Μύλων όπου ο Ιμπραήμ Πασάς υπέστη πανωλεθρία και αναγκάστηκε να υποχωρήσει (Ιούνιος 1825). Ένα χρόνο αργότερα, όταν ο Μεχμέτ Ρεσίτ Πασάς, επονομαζόμενος Κιουταχής, κατέλαβε την Αθήνα, ο Μακρυγιάννης οχυρώθηκε στον Σερπετζέ (Ωδείο Ηρώδη του Αττικού)και αντέταξε σθεναρή αντίσταση. Κατά τη μάχη του Σερπετζέ μετά από φοβερό αγώνα κατόρθωσε να αποκρούσει τους επιτιθέμενους και να σώσει την Ακρόπολη Πολέμησε επίσης στην εκστρατεία της Αττικής, στις επιθέσεις της Καστέλλας και του Πειραιά που είχαν ως τελικό αποτέλεσμα την ήττα των Ελλήνων (Απρίλιος 1827) και την παράδοση της Ακρόπολης στους Τούρκους.
Βαθιά λυπημένος απ’ όλα αυτά τα γεγονότα ο Μακρυγιάννης, απογοητευμένος με την κυβέρνηση και τις διχόνοιες, βασανισμένος από τις πληγές που έφερε σ’ όλο του το σώμα (είχε τραυματιστεί βαριά και στη μάχη των Μύλων και στη μάχη του Σερπετζέ) απομακρύνθηκε από τη στρατιωτική και πολιτική ζωή. Με την κάθοδο του Καποδίστρια διορίζεται αρχηγός της Εκτελεστικής δυνάμης στο Μοριά, θέση που του αφαιρέθηκε, όταν παρασυρμένος από τον Ιωάννη Κωλέττη χρησιμοποίησε τη στρατιωτική δύναμη που διέθετε για να επιβάλει συνταγματικό πολίτευμα στον Καποδίστρια, πράγμα που δυσαρέστησε τον κυβερνήτη.
Κατά την περίοδο της αντιβασιλείας του Όθωνα ο Μακρυγιάννης κατηγορούσε την κυβέρνηση ως απολυταρχική και ζητούσε Σύνταγμα. Το 1840 άρχισε να οργανώνει τον αγώνα υπέρ της επιβολής του Συντάγματος και πρωτοστάτησε στην επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 για την παραχώρησή του από τη βαυαρική δυναστεία. Υπήρξε τόσο κατηγορηματικός στην προσπάθειά του για επιβολή των πραγματικών ελευθεριών ώστε κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά του βασιλιά , συνελήφθη (1851),δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο. Η ποινή του μετριάστηκε σταδιακά, έμεινε στη φυλακή δυο χρόνια για να αποφυλακιστεί τελικά (1854) με τη μεσολάβηση του Δημητρίου Καλλέργη. Η υγεία του όμως από τις κακουχίες και τη βαναυσότητα της φυλακής κλονίστηκε. Έτσι ο Μακρυγιάννης απομονώθηκε στο σπίτι του κοντά στους στύλους του Ολυμπίου Διός, όπου και πέθανε στις 27 Απριλίου1864. Πριν λίγες μέρες είχε προαχθεί από την τότε κυβέρνηση στο βαθμό του αντιστράτηγου! http://www.ekebi.gr/Fakeloi/makrygiannis/biografia.htm


Výstavy
●VELKÁ VÍTĚZSTVÍ. NA HRANICÍCH MÝTU A HISTORIE. Od 20. 10. 2020 do 28. 2. 2021 trvá pod tímto názvem v Národním archeologickém muzeu v Athénách výstava při příležitosti 2500 let od Bitvy u Thermopyl a Bitvy u Salamíny. Obsahuje 105 antických děl a napodobeninu athénské triéry z 5. stol. př. n. l.


https://www.in.gr/2020/10/20/culture/texni/oi-megales-nikes-tis-istorias-sto-ethniko-arxaiologiko-mouseio/
«Οι Μεγάλες Νίκες. Στα όρια του Μύθου και της Ιστορίας». Ως τις 28 Φεβρουαρίου 2021 θα διαρκέσει η έκθεση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με την ευκαιρία της επέτειος των 2500 χρόνων από τη Μάχη των Θερμοπυλών και τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Η έκθεση περιλαμβάνει 105 αρχαία έργα και ένα ομοίωμα αθηναϊκής τριήρους του 5ου αιώνα π. Χ.
●VELKÁ VÝROČNÍ VÝSTAVA. Při příležitosti oslav 200 let od Řeckého povstání 1821 uspořádal Řecký parlament ve třech sálech sněmovny přehlídku událostí a osobnosti řecké palingeneze. První výstavní sál je věnován Probuzení helenismu v období 1770-1820. Hlavní část výstavy v prvním patře v sále Eleftheria Venizela je věnována přípravě boje v předvečer povstání Přátelskou Společností. Sál Trofejí zahrnuje události od vzplanutí povstání 1821 do osvobození Řecka a ustavení první vlády 1833 Gioannise Kapodistriase a volby Otty prvním řeckým králem. Menší sál Bojovníků předvádí 14 portrétů bojovníků povstání
Σε μία μεγάλη επετειακή έκθεση θα συμμετάσχει η Βουλή των Ελλήνων στους εορτασμούς για τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η πολυεπίπεδη έκθεση του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που θα αναπτυχθεί σε 3 αίθο αξιωματικός υσες, θα δώσει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να παρακολουθήσει μια πολυπρισματική προσέγγιση των μεγάλων γεγονότων και προσωπικοτήτων της Εθνικής Παλιγγενεσίας.
Ως πρώτος εκθεσιακός χώρος θα λειτουργήσει το Περιστύλιο, στο ισόγειο του μεγάρου της Βουλής. Στον ανοικτό χώρο έξω από την αίθουσα της Ολομέλειας πρόκειται να παρουσιαστεί η Αφύπνιση του Ελληνισμού την περίοδο 1770-1820 εξετάζοντας καταρχήν την πρώιμη φιλελληνική τάση και στη συνέχεια τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό και την πατριωτική του συνειδητοποίηση. Στο Περιστύλιο το κοινό θα γνωρίσει, μέσω των εκδόσεών τους, τους Έλληνες λόγιους, κοινωνούς του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, που με τη σειρά τους διακηρύττουν τις ιδέες του φιλελευθερισμού μέχρι την κορύφωση της ιδεολογικής προπαρασκευής της Επανάστασης. Το κυρίως τμήμα της έκθεσης αναπτύσσεται στον πρώτο όροφο του Μεγάρου της Βουλής, στην αίθουσα «Ελευθέριος Βενιζέλος» με τον επισκέπτη πριν εισέλθει να βρίσκεται νοερά στην περίοδο της προετοιμασίας του Αγώνα κατά τις παραμονές της Επανάστασης από την Φιλική Εταιρεία. Εντός της αίθουσας Τροπαίων, η ζωγραφική ζωφόρος με σκηνές από τα πολεμικά επεισόδια αλλά και τις πολιτικές εξελίξεις κατά την επαναστατική περίοδο, από την αρχή της (1821) μέχρι την οριστική συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους (1833), αποτελεί μοναδικό μνημείο. Τα ιστορικά γεγονότα εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια του επισκέπτη χωρισμένα σε 6 ενότητες από την έκρηξη της Επανάστασης μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας και τον πρώτο κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια έως την έλευση του Όθωνα ως πρώτου βασιλιά των Ελλήνων. Στην μικρότερη αίθουσα Υπασπιστών κυριαρχούν οι προσωπογραφίες 14 αγωνιστών, που είχαν καθοριστική συμβολή στον εθνικό απελευθερωτικό Αγώνα με το θεατή να ταξιδεύει στον χωροχρόνο της Επανάστασης. Το τελευταίο μέρος της έκθεσης περιλαμβάνει κείμενα και εικόνες των χρόνων, που ακολούθησαν τα μεγάλα γεγονότα, αποτελώντας έναν πραγματικό ύμνο του Αγώνα των Ελλήνων.
https://www.imerisia.gr/politiki/3356_boyli-i-megali-ekthesi-gia-tin-epanastasi-toy-1821

Dny pracovního klidu v Řecku 2021 – Οι αργίες στην Ελλάδα το 2021
25/3 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
30/4 Μεγάλη Παρασκευή
1/5 Μεγάλο Σάββατο
1/5 Εργατική Πρωτομαγιά
2/5 Κυριακή του Πάσχα
3/5 Δευτέρα του Πάσχα
20/6 Πεντηκοστή
21/6 Αγίου Πνεύματος
15/8 Κοίμηση της Θεοτόκου
28/10 Ημέρα του Όχι
25/12 Χριστούγεννα
26/12 Σύναξη της Θεοτόκου

21 Φεβρουάριου Κυριακή Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας

S použitím textů pořadatelů připravili Mgr. Milan Konečný a Mgr. Antula Botu.


Březen * Μάρτιος * March

PROGRAM KLUBU PŘÁTEL ŘECKA, z. s.
Η Ελλάδα γιορτάζει 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. Γιορτάζουμε όλοι μαζί.
●Oslava státního svátku Řecké republiky. Položení věnce u pomníku na paměť Řeků pochovaných v Krhanicích. Podle epidemiologické situace. Εορτασμός της Ελληνικής Εθνικής Εορτής της 25ης Μαρτίου. Κατάθεση στεφάνων στη μνήμη των Ελλήνων που θάφτηκαν στο Κρχανιτσε. Κατά της επιδημιολογικής κατάστασης.
●Tradiční výroční členská schůze KPŘ. Bude svolána podle epidemiologické situace.
Η παραδοσιακή Γενική Συνέλευση της Λέσχης θα γίνει κατά της επιδημιολογικής κατάστασης.

KULTURNÍ PŘEHLED
Vítáme členy Klubu přátel Řecka a čtenáře našich stránek v březnu, ve třetím měsíci roku 2021. Připomínáme si řecké povstání 1821 obrazem Theodorose Vryzakise Patraský metropolita Germanos žehná vlajce revoluce.



Καλό μήνα! Καλωσορίζουμε τα μέλη της Λέσχης Φιλελλήνων Πράγας και τους επισκέπτες του ιστοχώρου μας στο Μάρτιο 2021. Υπενθυμίσαμε την Ελληνική επανάσταση 1821 με τον πίνακα του Θεόδωρου Βρυζάκη Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλογεί τη σημαία της επανάστασης, ενώ οι Έλληνες επαναστάτες ορκίζονται στο Θεό για αυτήν.

ΜΑΡΤΙΟΣ 2021
01 ΔΕΥΤΕΡΑ Ευδοκία, Ευδοκούλα, Ευδοκίτσα, Ευδοκή, Εύη, Παράσχος, Πάρης, Πάρις, Χαρίσιος, Χάρισος, Χαρίσης, Χαρίσα
02 ΤΡΙΤΗ Ευθαλία, Θάλια, Θάλεια, Ευθαλίτσα, Ευθαλιώ, Θαλίτσα, Θαλιώ, Τρωάδιος, Τρωάδης, Τρωάδος, Τρωάς, Τρωάδα, Τρωαδία, Τρωάδη, Τρωαδίτσα
03 ΤΕΤΑΡΤΗ Κλεόνικος, Κλεονίκη, Νίκη, Κλεονίκω, Θεοδώρητος
04 ΠΕΜΠΤΗ Γεράσιμος, Μάκης, Μικές, Μίκης, Γερασιμούλα
05 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Αρχέλαος, Ευλόγιος, Ευλογής, Ευλογία, Ευλογούλα, Ευλογίτσα, Κόνων
06 ΣΑΒΒΑΤΟ Ησύχιος, Ησύχης, Ησυχία
07 ΚΥΡΙΑΚΗ Ευγένιος, Ευγένης
08 ΔΕΥΤΕΡΑ Ερμής, Θεοφύλακτος, Φυλακτός, Φυλαχτός, Θεοφύλακτη, Φυλακτή, Φυλαχτή, Φυλαχτούλα
09 ΤΡΙΤΗ Αέτιος, Αετός, Αέτης, Αετίς, Αετίων, Αετίνα, Βιβιανός, Βιβιάνα, Βιβιανή, Βιβή, Βίβιαν, Ηλιανός, Ιλιάς, Ηλιανή, Ηλιάνα, Λιάνα, Ιλιάνα, Ηλιάννα, Λυσίμαχος, Λυσιμάχη, Ξάνθος, Ξάνθιος, Ξανθιάς, Ξανθούλιος, Ξανθούλης, Ξανθή, Ξανθούλα, Σεβηριανός, Σεβηριανή, Σμάραγδος, Σμαράγδης, Σμαραγδένιος, Σμάρης, Σμαράγδα, Σμαραγδένια, Σμαραγδή, Σμαράγδω, Σμαρούλα, Σμαρώ, Σμαραγδία, Σμαραγδούλα, Σμάρα, Φιλοκτήμων, Φιλοκτήμονας, Σαράντης, Σαράντος, Σαραντούλα
10 ΤΕΤΑΡΤΗ ορ. Κοδράτου του εν Κορίνθω και των συν αυτώ, Νεομάρτυρος Μιχαήλ Μαυροειδή του εν Αδριανουπόλει, Οσίας Αναστασίας της πατρικίας
11 ΠΕΜΠΤΗ Θαλής, Θαλλός, Θαλλής, Θάλλεια, Θάλεια, Θάλλω, Θεοδώρα, Θοδώρα, Δώρα, Δωρούλα, Ντόρα, Σαβίνα, Ζαμπίνα, Ζαμπία, Σωφρόνιος, Σωφρόνης, Σωφρονία, Σωφρόνη
12 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Θεοφάνης, Φάνης, Θεοφανία, Φάνια, Φανή, Φένια, Φανούλα
13 ΣΑΒΒΑΤΟ Λέανδρος, Μάριος
14 ΚΥΡΙΑΚΗ Βενέδικτος, Βενεδίκτη, Βενεδικτίνη, Βενεδικτίνα, Ευφράσιος, Ευφράσης, Ευφράσας, Φράσας, Φράσιος, Φράσης, Ματθίλντη, Ματίλντα, Ματθίλδη, Μαθίλδη, Θίλδη, Θίλδα, Τίτα
15 ΔΕΥΤΕΡΑ Αγάπιος
16 ΤΡΙΤΗ Χριστόδουλος, Ιουλιανός, Γιουλιανός, Γιολανός,
17 ΤΕΤΑΡΤΗ Αλέξιος, Αλέξης, Αλέκος, Αλεξία, Αλέξα, Γερτρούδη
18 ΠΕΜΠΤΗ Εδουάρδος, Έντουαρντ, Έντυ
19 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Χρύσανθος, Χρυσανθίς, Χρυσάνθη, Δαρεία, Δάρα, Δάρω
20 ΣΑΒΒΑΤΟ Κλώντια, Κλόντια, Κλαύδια, Κλό, Ροδιανός, Ροδινός, Ροδίνης, Ρόδης, Ροδιανή, Ροδιάνα, Ροδή, Ροδία, Θεόδωρος, Θοδωρής, Θόδωρος, Θεοδώρα, Δώρα, Θοδώρα, Δωρούλα, Ντόρα
21 ΚΥΡΙΑΚΗ Λωξάνδρα, Λωξάντρα, Ρωξάνη, Ρωξάνα, Ορθοδόξης, Δόξης, Δοξάκης, Ορθοδοξία, Δόξα, Ορθούλα, Άξιος, Άξια
22 ΔΕΥΤΕΡΑ Δρόσος, Δροσίδα, Δροσούλα, Δροσία, Δρόσω, Δροσοσταλία, Δροσοσταλίδα, Δροσίς
23 ΤΡΙΤΗ ορ. Ιερομάρτυρος Νίκωνος και των συν αυτώ, Μάρτυρος Δομετίου
24 ΤΕΤΑΡΤΗ ορ. Προεόρτια του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Ιερομάρτυρος Αρτέμονος επισκόπου Σελευκείας της Πισιδίας
25 ΠΕΜΠΤΗ Ευάγγελος, Βαγγέλης, Βάγγος, Αγγελής, Ευαγγελία, Βαγγελιώ, Βαγγελίτσα, Λίτσα, Εύα, Κέλλυ, Λιλή, Άγγελος, Αγγελής, Αγγελική, Άντζελα, Άτζελα, Άντζυ, Αγγέλα, Αγγέλλω, Αγγελίνα, Εθνεγερσία
26 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Πούλιος, Σύλας, Σύλλας, Σύλος, Σύλα, Σύλια, Σύλη
27 ΣΑΒΒΑΤΟ Φιλητός, Φιλήτα, Φιλήτη, Λυδία, Λήδα, Λύδα, Μακεδόνιος, Μακεδόνας, Μακεδόνης, Μακεδών, Μακεδονία, Μακεδονούλα, Μακεδονίτσα, Ματρώνα, Ματρόνα
28 ΚΥΡΙΑΚΗ Γρηγόρης, Γρηγόριος, Γόλης, Γρηγορία
29 ΔΕΥΤΕΡΑ ορ. Μάρκου επισκόπου Αρεθουσίων, Μαρτύρων Κυρίλλου διακόνου και των συν αυτοίς παρθένων και ιερωμένων, Ιωάννου της Κλίμακος
30 ΤΡΙΤΗ ορ. Ιερομάρτυρος Ζαχαρίου του νέου επισκόπου Κορίνθου, Ιωάννου της «Κλίμακος»
31 ΤΕΤΑΡΤΗ Υπάτιος, Ύπατος, Υπάτης

Literatura
●PŘEKLADY – ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
Ověřené soudní překlady (tzv. úřední překlady, překlady s razítkem) - Επικυρωμένες μεταφράσεις. Z češtiny do novořečtiny a naopak – από τα τσέχικα προς τα ελληνικά και αντίστροφα: PhDr. Konstantin Tsivos: E-mail KostasTsivos@seznam.cz. Zoi Jatagantzidu: evis@seznam.cz. Tel. 222 951 494, mobil: 608 653 450.

●Aktuální literatura:
Kateřina Benešová, Řecký boj za nezávislost jako problém Východní otázky, Západočeská univerzita v Plzni, Fakulta filozofická, Bakalářská práce, Plzeň 2013. Přinášíme výtah z této práce na lednové stránce.

Leoš Šatava, Řecké povstání z r. 1821 - jeho ohlas a názory na ně v Krameriových Cýsařských, královských, wlastenských Novinách a v Dopisovateli pro Čechy a Slovany od počátků hnutí do vyhlášení nezávislosti Řecka v roce 1822, in: Slovanský přehled. Praha: Československo-sovětský institut ČSAV, 1984, č. 2, (1984,) s. 129-136.

●Z řeckých knih


Μανδηλαράς Φίλιππος, Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821, Εκδοσης Παπαδόπουλος, ISBN 978-960-484-511-8


Σαράντος Ι. Καργάκος, Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

Osobnosti roku 1821.
Germanos III Patraský (Dimitsiana 25. 3. 1771 – Nafplio 30. 5. 1826), rozený Georgios Gotzias, byl ortodoxní metropolita Patry a jeden z protagonistů řeckého povstání 1821. Akce Germanose při přípravě blížící se revoluce začala ve skutečnosti již od začátku roku jeho zahájení, kdy navázal kontakty s přáteli Patry I. Vlasopoulosem, který byl v té době konzulem ruské vlády v Patře a s I. Paparrigopoulem, prvním tajemníkem a tlumočníkem ruského konzulátu v Patře. Na začátku ledna 1821 předložil Germanos ze Přátelské společnosti „Myšlenky Peloponezanů na dobrý systém“, kde popsal organizaci Přátelská společnost na Peloponésu. Germanosův revoluční projev byl zveřejněn ve francouzském deníku Le Constitutionnel v čísle 6. června 1821 (gregoriánského kalendářePodle článku přednesl metropolita „Germanikos“ revoluční projev 8. (20.) března v klášteře Agia Lavra na hoře „Velin“. a v americkém Nile's Register 4. 8. 1821.

Προσωπικότητες 1821
Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός (Δημητσάνα Αρκαδίας, 25 Μαρτίου 1771 - Ναύπλιο, 30 Μαΐου 1826) ήταν Έλληνας ιεράρχης, μητροπολίτης Παλαιών Πατρών και ένας από τους πρωταγωνιστές ιεράρχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 με διπλωματική και πολιτική δράση. Σύμφωνα με μια ευρέως διαδεδομένη εξιστόρηση των γεγονότων, στις 25 Μαρτίου του 1821 ο Γερμανός ύψωσε τη σημαία του αγώνα και κήρυξε την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας.

Výstavy
„1821 před a po“, shrnutí 100 let historie do jediné výstavy, konané pod záštitou prezidentky republiky Kateriny Sakellaropoulou. Výstava slavnostně otevřena v budově muzea Benaki v Aténách v březnu 2021 potrvá do října 2021. Tisíc dvě stě objektů rozprostřelo více než sto let historie (1770-1870) na 2 500 metrech čtverečních. Budova byla přeměněna na živoucí buňku, která vypráví příběh moderních Řeků v letech 1770 až 1870. Je rozdělena do tří částí: První začíná v roce 1770 a Orlovskou revoluci a dosahuje začátku revoluce v roce 1821. Druhá část sleduje vývoj boje a končí vládou nově vytvořeného státu, vedenou Ioannisem Kapodistriasem. Třetí část začíná příchodem mladého krále Oty v roce 1833 a končí otevřením Korintského kanálu.
Vyprávění historie se děje prostřednictvím uměleckých děl a archivních předmětů zapůjčených ze sbírek Bank of Greece, National Bank a Alpha Bank, jakož i prostřednictvím bohatého materiálu muzea Benaki, předmětů, které byly shromážděny díky svazkům, které udržovalo muzeum - od jeho založení - s rodinami bojovníků a protagonistů revoluce z roku 1821.
Prostřednictvím důležitých malířských děl, osobních předmětů protagonistů revoluce a historických památek, orámovaných vzácným archivním materiálem ožijí: Cesta k národní revoluci, vývoj války za nezávislost, dokončení boje, stvoření nového řeckého státu a prvních desetiletí jeho vývoje a fungování. Výstava je doplněna užitkovými předměty a předměty ze života Řeků, které odráží každodenní život v historických obdobích výstavy.

«1821 Πριν και Μετά». Στόχο έχει να συμπυκνώσει 100 χρόνια Ιστορίας σε μία μόνο έκθεση. Η έκθεση διοργανώνεται υπό την αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας Kατερίνας Σακελλαροπού-λου. Η έκθεση ξεκίνησε τη λειτουργία της το Μάρτιο του 2021 και θα διαρκέσει έως τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου. Χίλια διακόσια αντικείμενα θα ξεδιπλώσουν περισσότερα από εκατό χρόνια ιστορίας (1770-1870) σε 2.500 τετραγωνικά μέτρα για οκτώ μήνες. Το κτήριο θα μεταμορφωθεί σε ένα ζωντανό κύτταρο που θα αφηγείται την ιστορία των νεότερων Ελλήνων από το 1770 έως το 1870.
Η έκθεση αρθρώνεται σε τρεις ενότητες: Η πρώτη ξεκινά από το 1770 και τα Ορλωφικά και φθάνει έως την έναρξη της Επανάστασης, το 1821. Η δεύτερη ενότητα ακολουθεί την εξέλιξη του Αγώνα και ολοκληρώνεται με τη διακυβέρνηση του νεοσύστατου κράτους από τον Ιωάννη Καποδίστρια. Τέλος, η τρίτη ενότητα ξεκινά με την άφιξη του νεαρού βασιλιά Όθωνα το 1833 και ολοκληρώνεται με τη διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου.
Η εκθεσιακή αφήγηση πραγματοποιήθικε μέσα από έργα τέχνης και αρχειακά τεκμήρια που διαθέτουν στις συλλογές τους η Τράπεζα της Ελλάδος, η Εθνική Τράπεζα και η Alpha Bank, καθώς και μέσα από το πλούσιο υλικό του Μουσείου Μπενάκη σε τεκμήρια, τα οποία συγκεντρώθηκαν χάρη στους δεσμούς εμπιστοσύνης που διατήρησε το Μουσείο –ήδη από την ίδρυσή του– με τις οικογένειες των αγωνιστών και των πρωταγωνιστών της Επανάστασης του 1821.
Μέσα από σημαντικά ζωγραφικά έργα, προσωπικά αντικείμενα πρωταγωνιστών της Επανάστασης και ιστορικά κειμήλια, πλαισιωμένα από σπάνιο αρχειακό υλικό, θα ζωντανέψουν: Η πορεία προς την εθνική Επανάσταση, η εξέλιξη του πολέμου της ανεξαρτησίας, η ολοκλήρωση του Αγώνα, η δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους και οι πρώτες δεκαετίες της ανάπτυξης και της λειτουργίας του. Παράλληλα, η αφήγηση θα πλαισιωθεί από χρηστικά αντικείμενα και τεκμήρια της ζωής των Ελλήνων με τρόπο που θα αποδίδει και την καθημερινότητα των ιστορικών περιόδων της έκθεσης.
https://www.greekschannel.com/gr/mouseio-mpenakh-epeteiakh-ekthesh-gia-thn-ellhnikh-epanastash/

Dny pracovního klidu v Řecku 2021 – Οι αργίες στην Ελλάδα το 2021
15 Μαρτίου Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα
25 Μαρτίου Πέμπτη Επέτιος της Επανάστασης του 1821
30 Απριλίου Παρασκευή. Μεγάλη Παρασκευή
1 Μαΐου Σάββατο Πρωτομαγιά
2 Μαΐου Κυριακή. Άγιο Πάσχα
3 Μαΐου Δευτέρα. Δευτέρα της Πάσχας
21 Ιουνίου Δευτέρα Αγίου Πνεύματος
15 Αυγούστου Κυριακή. Κοίμηση της Θεοτόκου
28 Οκτωβρίου Πέμπτη Επέτειος του Όχι
17 Νοεμβρίου Τετάρτη Επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
25 Δεκεμβρίου Σάββατο. Χριστούγεννα
26 Δεκεμβρίου Κυριακή Δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων

Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας 3 Μαρτίου

S použitím textů pořadatelů připravili Mgr. Milan Konečný a Mgr. Antula Botu.


Duben * Απρίλιος * April


Květen * Μάϊος * May


Červen * Ιούνιος * June


Červenec * Ιούλιος * July


Srpen * Αύγουστος * August


Září * Σεπτέμβριος * September


Říjen * Οκτώβριος * October


Listopad * Νοέμβριος * November


Prosinec * Δεκέμβριος * December


Κ α λ ή    δ ι α σ κ έ δ α σ η . . .    H e z k o u    z á b a v u . . .

Zpracoval ing. Bohumil Sajdl,
aktualizováno 6. 3. 2021.